บ่น!!
วันเวลาผ่านไป
อะไรๆก็เปลี่ยนเนอะ เพื่อนๆหายไปไหนกันหมด
ชั้นเหงามาก++
ตอนนี้!!
กลัวว่ะ
กลัวว่าถ้าบอกไป แล้วอะไรมันจะเปลี่ยนแปลง
นานเหมือนกันเนอะ
ที่เราคุยกันอย่างนี้
บางที
อยากยุติความสัมพันธุ์เหมือนกัน
เป็นไรไม่รุ
ความรู้สึกนี้
มันไม่เหมือนเดิมว่ะ
ใจนึง
อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม
ใจนึง
อยากให้มันมากกว่าเดิม
สับสนจัง
ถ้าเรารักกันจริง
มันคงจะดีกว่านี้มั้ง เหนื่อยว่ะ
เหนื่อยที่ต้องคอยบอกว่า รัก
เหนื่อยที่ต้องคอยบอกว่า เพื่อน
เหนื่อยที่ต้องบอกว่า ไม่เป็นไร
ความจริง เราไม่น่าฟุ้งซ่านเลยเนอะ
น่าจะอยู่กับความเป็นจริงมากกว่า
ถึงแม้ใจจะบอกว่า
อยู่กะเพื่อนดีแล้ว
แต่ความรู้สึกจริงๆ เหงาโว้ย
เราอยู่ในฐานะอะไร
คำถามที่ไม่มีคัยตอบได้
นอกจากเขาและเรา จำไว้
ถ้าอยากจบ
ก็กรุณา บอกมาเหอะ
รู้ ว่าฝืนไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ถ้าจะบอกรักไป ถ้าจะฝากหัวใจ
เธอจะยอมหรือเปล่า...
วอนให้เธอดูแลหัวใจ และจะไม่ปล่อยฉันไว้
ให้เหงาเดียวดายอย่างเคย...
เฮ้อ!!
แลฟุ้งซ่านเนอะ
ผู้ชายคนเดียว อิทธิพลมากขนาดนี้เลยเหรอวะ
เอาน่า++
ซ้อมหรีดทุกวัน
เหนื่อยมาก
เพื่อนๆ มาดูกันมั่งเหอะ
มันแลเหมือนอยู่คนเดียวยังไงก็ไม่รุ
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ระบายได้เยอะเลย
HBD
-จิ๊ก ขวัญ
-รักแก อยู่กับชั้น อย่าทิ้งชั้นไปไหนนะ

yessss